Over mij
Mijn huis was opgeruimd, toch had ik veel te veel.
Ik ben Katiuska González. Ik ben geboren in Caracas- Venezuela, woon al 33 jaar in Nederland en heb in verschillende landen gewoond. Inmiddels ben ik meer dan veertien keer verhuisd.
Ik weet dus hoe het voelt om opnieuw te moeten beginnen. Om je leven in dozen te stoppen, afscheid te nemen van een plek en ergens anders weer een thuis te creëren.
Maar laat ik eerlijk zijn: ik was vroeger een enorme consument. Ik hield van mooie spullen en kocht veel meer dan ik werkelijk nodig had. In mijn huis in Spanje liet ik zelfs een speciale kast bouwen, een walk-in closet alleen voor mijn schoenen.
Mijn huis was georganiseerd. Alles had een plek en het zag er mooi uit. Maar ik woonde in een huis van 2.500 m². Er was voldoende ruimte om alles achter deuren en in kasten op te bergen. Daardoor zag ik lange tijd niet hoeveel ik werkelijk bezat. Mijn huis leek eerder heel "zen".
De ruimte verborg mijn overvloed.
Tijdens een verhuizing kwam de confrontatie: bijna 400 dozen. Pas toen alles uit de kasten kwam en voor mij stond, zag ik hoeveel ik in der loop der jaren heen had verzameld. Ik keek naar al die dozen en vroeg mezelf voor het eerst af: waarom heb ik zoveel spullen?
Op dat moment deed ik nog niets met die vraag. Maar er was wel mijn eerst aha-moment.
Wat ik voor overvloed hield, bleek ook een last te zijn!
Zonder dat ik het doorhad, waren spullen voor mij ook een bevestiging van economische status geworden. Veel kunnen kopen voelde alsof ik bevoorrecht was. Een groot huis en volle kasten leken een teken dat het goed met mij ging.
Ik verwarde materiële overvloed met echte overvloed.
Na mijn scheiding veranderde mijn leven ingrijpend. Er volgde een vechtscheiding met meer dan veertien juridische procedures, verspreid over twaalf jaar. Ik vertel dit omdat ik besef dat die periode mij dwong om steeds opnieuw te kijken naar wat ik wilde meenemen naar de volgende fase van mijn leven.
Ik ging van groot naar klein en moest opnieuw bepalen: wat heb ik werkelijk nodig? Wat past nog bij mij? En waaran houd ik alleen vast omdat het ooit iets vertegenwoordigde?
Het loslaten van spullen werd daardoor ook een manier om ruimte te maken voor de vrouw die ik aan het worden was.
Van veel naar bewust kiezen. Door mijn vele verhuizingen weet ik dat een thuis niet wordt bepaald door de grootte van een huis of door het aantal spullen dat erin staat. Ik geloof dat je je overal ter wereld thuis kunt voelen als je van je huis een plek maakt waar je iedere dag graag bent, een huis die rust uitstraalt.
Wanneer je na een drukke dag binnenkomt op een plek waar je tot rust kunt komen, wordt het ook gemakkelijker om je aan te passen aan een nieuw land, een nieuwe levensfase of een nieuwe versie van jezelf.
Je huis is de plek van waaruit je iedere dag opnieuw begint.
Toen kreeg mijn ervaring een professionele richting
Nadat ik mijn opleiding als makelaar had afgerond, besloot ik fulltime voor mijn moeder te zorgen. Zij leed aan dementie. Die periode leerde mij veel over herinneringen, gehechtheid, afscheid nemen en over wat uiteindelijk werkelijk van waarde blijkt.
In diezelfde periode ontdekte ik op Netflix de serie van Marie Kondo. Ik keek de ene aflevering na de andere. Ik zag niet alleen huizen veranderen. Ik zag wat er met mensen gebeurde wanneer zij bewust begonnen te kiezen wat bij hen mocht blijven.
Daar kwamen voor mij veel dingen samen: de 400 dozen, mijn verhuizingen, mijn scheiding, het zorgen voor mijn moeder en mijn eigen proces van loslaten.
Ik besloot mij professioneel te laten opleiden via de Marie Kondo Academy en maakte van opruimen en organiseren mijn vak.
Vandaag help ik andere vrouwen om opnieuw grip te krijgen. Via online communities, cursussen, trainingen, workshops en persoonlijke begeleiding heb ik inmiddels circa 800 vrouwen begeleid.
Daarnaast ben ik spreker en coauteur van het boek Mastering Legacy, waaraan ik samen met Ismael Cala en andere auteurs heb bijgedragen.
Mijn werk gaat niet alleen over wat ik heb geleerd. Het gaat ook over wat ik zelf heb doorgeleefd en wat ik in mijn werk met mijn klanten heb ervaren.
Ik weet hoe het voelt wanneer je huis aan de buitenkant misschien nog prima lijkt, maar jij vanbinnen het overzicht begint te verliezen. Wanneer je werkt, zorgt, regelt en alles draaiende houdt, terwijl de spullen zich blijven opstapelen.
Opruimen is voor mij niet het einddoel
Ik wil niet dat je voortdurend bezig blijft met opruimen. Orde is voor mij geen eindbestemming. Het is een middel om lichter te leven.
Met minder spullen die aandacht vragen. Minder beslissingen die blijven liggen. Minder gewicht van wat niet meer bij je past en meer rust, helderheid en energie voor je relaties, je werk, je familie, je hobbies en jezelf.
Ik creëer geen perfecte huizen, want perfectie leidt tot onrust, en dat is de tegenovergestelde van wat ik wil bereiken als ik samen met jou werk.
Herken je jezelf in mijn verhaal?
Misschien hoef je niet harder je best te doen. Misschien heb je iemand nodig die zonder oordeel naast je staat, en je helpt om opnieuw overzicht te creëren.
Zullen we samen kijken wat bij jou past?